De automerken laten in hoog tempo hun merken wegdrukken door de grotere handelaren. Autobouwers en importeur laten de veralgemenisering door de uit hun jasje groeiende dealergroepen lijdzaam gebeuren. Ze laten ze hun zorgvuldig opgebouwde merken steeds vaker overvleugelen door Broekhuis auto’s of bijvoorbeeld de Stern Groep. Inmiddels vind je op menig gebouw in olifantletters de eigennaam van de dealergroep, terwijl de echte merkbeleving, die van auto en merk, ergens op een hoekje op het gebouw mag blijven zitten.
Ik persoonlijk vind dat een heel slechte ontwikkeling. Autofabrikanten en importeurs steken miljoenen in merkcommunicatie om hun producten het gewenste imago mee te geven. Daarmee ondersteunen ze de verkoop van de merken bij de dealers. De dealers graven dat merkimago met grote scheppen weer van straat om vooral hun eigen naam te promoten. met een eigen groepshuisstijl die soms genant groot op de panden wordt uitgemeten. Ze bestrijden elkaar op eigen terrein, voor hetzelfde merk. Dat is kapitaalvernietiging op grote schaal. En boeit het de klant? Ik zou zeggen van niet. ik rij een merk, geen dealer. Welke dealer doet er overigens wel toe, want sommige zijn heel klantgericht, anderen hebben daar minder kaas van gegeten.
Daarmee ontstaat een diffuse situatie voor de klant. Hij koopt een serieus automerk, bij een dealer die er zowel in communicatie als op de kentekenplaat zijn eigen naam en logo op plakt. Dat kan niet goed zijn voor de automerken. De dealergroepen ondergraven de zorgvuldige positionering en gooien daarmee miljoenen euro’s  in de prullenmand. De importeurs hebben in hun dealercontracten de optie om hier een eind aan te maken, door de merkuitstraling in communicatie om te rekenen in bonussen of korting. Zo te zien gebeurt dat te weinig. Ik rijd veel liever in een Peugeot dan in een Broekhuis. De dealer is een ondersteuner, geen zelfstandig merk dat het automerk zou mogen verdunnen.

Tags | automotive, branding, merkbeleid