Een basiswet van branding is dat je Visual Identity weergeeft waar je company voor staat. Easy. Bij de introductie van het bloemige logo van British Petroleum had ik zo mijn twijfels. Een bloem voor een olieboer? Meer een wensdroom dan een kernwaarde leek me, een whitewash uit het boekje “how not to brand your business”. Waar waren ze bij BP mee bezig geweest toe de brandingstrategie werd opgesteld? Ik vermoed dat de risicoanalyse niet al te uitgebreid is geweest.
Ik was niet de enige. Al snel dook in 2006 de eerste verlepte variant op. Er zijn vast nog meer voorbeelden, maar de voorraad van de laatste weken is veel interessanter. De PR-fix is inmiddels letterlijk uitgelopen. Een eindeloze stroom olie wordt begeleid met een even eindeloze stroom logo-aanpassingen die nooit meer weg zullen gaan. Het wensbeeld van een schoon bedrijf is niet meer te repareren.
Hieronder een screenshot van een Greenpeace-pagina op Flickr, waar inmiddels 700 olielogo’s bij elkaar zijn gebracht op 11 pagina’s.

Als over een jaar of twee alle olie uit de golf is opgeruimd vermoed ik dat BP geen BP meer heet, als ze al niet zijn opgekocht. Ook de bloem heeft zijn langste tijd gehad. Er ligt een mooie rebrandingklus te wachten, waar ik best mee aan de slag wil. Iets beter voordenken over de merkwaarden misschien.

Tags | branding, merkmanagement